അന്നായിരുന്നു നമ്മളാദ്യമായി കണ്ടത്.. ആദ്യ കാഴ്ച,ആദ്യ സ്പർശനം, ആദ്യചുംബനം അങ്ങനെ അങ്ങനെ കുറെയധികം ആദ്യനേരങ്ങൾ നാമിരുവർക്കുമിടയിൽ ഊർന്നു വീണുകൊണ്ടിരുന്നു.. നിലാവ് വിഴുങ്ങി തീർത്ത രാത്രിയിൽ നാമിരുവരും നിഴൽരൂപങ്ങൾ പോലെ ഇരുകരവലയങ്ങളിൽ പരസ്പരം കുരുങ്ങി കിടന്നിരുന്നു, ഒരിക്കലും അഴിയാത്ത വിധം. നിന്റെ നിറമൗനങ്ങൾക്കിടയിലെപ്പോഴോ നീയെന്റെ കണ്ണിൽ നോക്കി ചോദിച്ചിരുന്നു "ഞാനൊരിക്കൽ മരിച്ചാൽ ,നീ എനിക്ക് വേണ്ടി കരയുമോ" എന്ന്.. പെട്ടെന്നൊരു മറുപടി പറയണം എന്നുണ്ടായിരുന്നു എങ്കിലും ഞാൻ ഒന്നും മിണ്ടാതെ നിന്റെ നെഞ്ചിൽ മുഖം ചേർക്കുക മാത്രമാണുണ്ടായത്.. ഇന്നലെ വരെ നീ എനിക്ക് ആരായിരുന്നു എന്ന് തന്നെ എനിക്കറിഞ്ഞു കൂടായിരുന്നു.. എന്റെ ശ്വാസ വേഗങ്ങളാൽ നനയുന്ന നിന്റെ ശരീരവും, എന്നെയൊരു ചുഴിയിലെന്നോണം നിന്നിലേക്ക് അടുപ്പിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുന്ന നിന്റെ അവസാനമില്ലാത്ത ഭ്രാന്തുകളും, എന്റേത് മാത്രമാകുന്ന ഈ ദിനമൊന്നിനെ കുറിച്ചു ഞാൻ എന്റെ സങ്കല്പങ്ങളിലൊന്നു പോലും കുറിച്ചിരുന്നില്ലല്ലോ.. എനിക്ക്, നീ മാത്രം എന്ന് എഴുതപ്പെട്ടു തുടങ്ങിയ ഈ നേരങ്ങളിൽ ഞാൻ എന്നത് ഒരു തുടക്കം മാത്രമായി തീർന്നിരിക്കുന്നു, നിനക്കു മുൻപോ നി...